İç mimarlar bir odaya girdiğinde önce oranlara, sonra ışığa bakar. Kanepe yanı raf ile ilgili profesyonellerin kullandığı birkaç basit kural, evde de rahatlıkla uygulanabiliyor. Bu kuralları teknik terimlere boğulmadan anlatıyoruz.
Bu noktada, ıklim, mimari doku ve yerel malzeme gelenegi, ayni cozumun her sehirde ayni sonucu vermemesine yol acar. Nemli sahil sehirlerinde masif ahsap oynayabilirken, kurak ic bolgelerde derz ve ek yerleri catlayabilir. İzmir icin secim yaparken once yerel usta pratigine kulak vermek zaman kazandirir.
Sıklıkla, yerlesim hatalarinin buyuk bolumu yanlis olcuden dogar; kapi kanadinin acilma yonu ya da radyator derinligi unutulunca parca odaya sigmaz. Kanepe yanı raf ile ilgili her karardan once duvar duvar olcu almak zaman kazandirir.
Kagit uzerinde basit bir kus bakisi kroki bile hacim hissini test etmenizi saglar. Kanepe yanı raf secerken maskeleme bandiyla zemine gercek olculeri isaretlemek en pratik yontemdir.
Genellikle, mekanin en genis iki yuzeyi zemin ve duvarlardir; bu ikisi uyusmadiginda eklenen hicbir parca sonucu kurtaramaz. Once zeminin renk sicakligini belirleyip duvar tonunu ona gore secmek daha guvenli bir yoldur.
Koyu zemin acik duvarla, desenli duvar sade zeminle daha rahat calisir. Ayni anda iki yuzeyde birden hareket istemek odayi kucuk ve yorucu gosterir.
Kirali evde delik acmak ya da duvari kalici sekilde degistirmek her zaman mumkun olmaz. Kanepe yanı raf konusunda tasinirken sokulebilen, iz birakmayan urunler tercih edilmelidir.
Özetle, her asamaya gercekci bir sure ve kucuk bir pay eklemek, gecikmeleri kriz olmaktan cikarir. Teslim tarihi uzun olan urunleri en basta siparis etmek sureci belirgin sekilde kisaltir.
Oturma grubunda sehpa ile koltuk arasında yaklaşık 40 santimetre, geçiş yollarında ise en az 70 santimetre boşluk bırakmak konforlu bir kullanım sağlar. Halının en az ön ayakların altına girecek genişlikte olması, oturma alanını görsel olarak birleştirir. Tabloların merkezi göz hizası kabul edilen 145 santimetreye denk gelecek şekilde asılması dengeli bir görünüm verir.
Dar alanlarda ayaklı ve zeminden yükseltilmiş mobilyalar tercih etmek, gözün altta boşluk görmesini sağladığı için mekânı ferahlatır. Depolama alanlarını duvarın yukarısına taşımak, açık raf yerine kapaklı dolap kullanmak ve tek bir büyük ayna ile ışığı çoğaltmak da işe yarayan yöntemlerdir. Çok sayıda küçük obje yerine az sayıda büyük parça kullanmak dağınık görüntüyü önler.
Çoğunlukla, sert zemin, çıplak duvar ve az mobilya yankıyı artırdığı için ilk çözüm yumuşak yüzeyleri çoğaltmaktır. Kalın havlı halı, tavandan yere inen ağır perde, kumaş kaplı koltuk ve duvarda tekstil panolar sesi belirgin biçimde yutar. Kitaplık gibi dolu ve girintili çıkıntılı yüzeyler de ses dalgalarını kırdığı için akustiği doğal yoldan iyileştirir.}
Yükseklik çoğu evde en az kullanılan kaynaktır; tavana yakın raflar, kapı üstü dolaplar ve dikey kitaplıklar taban alanını meşgul etmeden ciddi hacim kazandırır. Sandıklı puf, çekmeceli karyola ve kapaklı sehpa gibi çift işlevli parçalar dağınıklığı görünmez kılar. Sık kullanılmayan mevsimlik eşyaları kapaklı kutularda etiketleyerek saklamak, dolap içi düzeni kalıcı hale getirir.}
Çoğu durumda, kanepe yanı raf konusunda küçük bir köşeden başlayıp sonucu görmek, hem motivasyonunuzu artırır hem de bütçenizi kontrol altında tutar.